ADVERTISEMENT

ADVERTISEMENT

ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਪਿਆਰ: ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ

ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਸਮੇਂ, ਅਕਸਰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨਗੇ

ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਪਿਆਰ: ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ / Generated using AI

ਪਿਆਰ ਸੁੰਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ ਜੋੜ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਹਾਣੀ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਫਿਲਮ ਵਰਗੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਵਰਗੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਤਾਮਿਲ, ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਂ ਮਰਾਠੀ ਸੁਣਦਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦਾ ਅਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।

 
ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੁਪੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਪਰਿਵਾਰਕ ਚੁਟਕਲੇ, ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਗੁਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, "ਪੁੱਤਰ" ਸ਼ਬਦ - ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਬੋਧਨ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਬਚਪਨ, ਆਪਣਾਪਣ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
 
ਹੁਣ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਇਹਨਾਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਚੁਟਕਲੇ 'ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਸੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੂਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਜਿਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਉਸਨੂੰ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਜਾਂ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
 
ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਡਿਨਰ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੱਲਬਾਤ ਅਚਾਨਕ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਾ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਅਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਜ਼ੁਰਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਦਿੱਕਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਉਦਾਸੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
 
ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਸਮੇਂ, ਅਕਸਰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨਗੇ। ਦੂਜੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਅਕਸਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਅਕਸਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
 
ਅੱਜ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤਬਦੀਲੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ - ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਤੋਂ। ਚਾਹ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੰਗਣਾ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਹੈਲੋ ਕਹਿਣਾ, ਜਾਂ ਖਾਸ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨਾਮ ਸਿੱਖਣਾ - ਇਹ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਡੂੰਘੀ ਨੇੜਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਖੁਦ ਹੀ ਅੰਤਮ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
 
ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਏਆਈ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਨੁਵਾਦ ਐਪਸ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਚੁਟਕਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ।ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਜੋੜੇ ਆਪਣੀ ਮਿਸ਼ਰਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਤਾਮਿਲ ਜਾਂ ਹਿੰਦੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੈ।
 
ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੱਚੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਖਾਸ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਤਿਉਹਾਰ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਛਾਣਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।


ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਚਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਜੋ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਹੈ।

Comments

Related