પ્રતીકાત્મક તસ્વીર / AI Generated
મેં ટેક્નોલોજી ઉદ્યોગમાં પંદર વર્ષ વિતાવ્યાં. મોટાભાગના લોકો માને છે કે સિલિકોન વેલી સંપત્તિ અને ખ્યાતિ સુધી પહોંચવાનો માર્ગ છે, પરંતુ આ માર્ગ પર નિષ્ફળતાઓ અને નિરાશાના અનેક પ્રસંગો પણ જોવા મળે છે. મને પણ આવી કેટલીક પરિસ્થિતિઓનો સામનો કરવો પડ્યો, પરંતુ સદભાગ્યે હું એક સફળ IPOનો ભાગ બન્યો. તે અધ્યાય પૂર્ણ થયા બાદ મેં કંઈક અલગ કરવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી. હું શરૂઆતના એન્જલ રોકાણકારોમાંનો એક બન્યો એટલો વહેલો કે તેના કારણે મને વોલ સ્ટ્રીટ જર્નલના પ્રથમ પાનાં પર સ્થાન મળ્યું અને ફોર્બ્સની પ્રતિષ્ઠિત મિડાસ યાદીમાં ટોચના રોકાણકાર તરીકે સ્થાન મળ્યું. કોઈપણ માપદંડથી જોવામાં આવે તો તે સફળ કારકિર્દી હતી.
પરંતુ મને વારંવાર એક સરળ હકીકતનો અહેસાસ થતો રહ્યો: હું લોકો સાથે જોડાવામાં વિશ્વાસ રાખતો વ્યક્તિ હતો. રોકાણના સોદા અને નાણાકીય નફો મને એટલો ઉત્સાહિત કરતા નહોતા જેટલા લોકો સાથેના સંબંધો કરતા હતા. તેથી મેં ફરી એકવાર નવી દિશામાં આગળ વધવાનો નિર્ણય લીધો અને પોતાને એક અલગ પ્રશ્ન પૂછ્યો: લોકોને જોડવાની આ વૃત્તિથી ખરેખર શું સર્જી શકાય?
ત્રીસ વર્ષ પહેલાં મેં કોઈ કંપની કે બજાર પર નહીં, પરંતુ એક વિચાર પર વિશ્વાસ મૂક્યો હતો કે સફળ લોકોને મેળવવા કરતાં આપવાની ભાવના આસપાસ સંગઠિત કરી શકાય.
આ વિચારને 1997માં આકાર મળ્યો, જ્યારે મેં સોફ્ટવેર ક્ષેત્રના ટોચના 100 CEO માટે 'એન્ટરપ્રાઇઝ' નામનું એક વિશેષ રિટ્રીટ આયોજન કર્યું. આ માટે મેં મારા ઘણા મહિનાનો સમય આપ્યો અને તેનું માળખું એક સરળ સિદ્ધાંત પર તૈયાર કર્યું: કાર્યક્રમમાંથી વધતી બધી રકમ બિનનફાકારક સંસ્થાઓને આપવામાં આવશે. અમે ખાસ કરીને એવી નાની બિનનફાકારક સંસ્થાઓ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું, જ્યાં સ્થાપક હજુ પણ સંસ્થાનું નેતૃત્વ કરી રહ્યા હતા. એવી સંસ્થાઓ જ્યાં યોગ્ય સહાય તેમની પ્રગતિમાં ખરેખર મોટો ફેરફાર લાવી શકે.
પંદર વર્ષ દરમિયાન આ રિટ્રીટ દ્વારા સીધી રીતે 25 લાખ ડોલરથી વધુની સહાય આપવામાં આવી. પરંતુ તેની સાચી અસર તો ત્યાર પછી જોવા મળી, જ્યારે તેમાં જોડાયેલા CEOએ પોતાની વ્યક્તિગત સહાય આપી, પોતાની કંપનીઓના કોર્પોરેટ સોશિયલ રિસ્પોન્સિબિલિટી (CSR)ના સંસાધનો આ સંસ્થાઓ તરફ વાળ્યા અને તેઓ માટે માર્ગદર્શક તથા બોર્ડ સભ્ય તરીકે પણ જોડાયા. તેઓ માત્ર દાન આપનારા લોકો રહ્યા નહીં, પરંતુ આપવાની ભાવના ધરાવતા એક સમુદાય તરીકે ઉભરી આવ્યા.
બીજો સમુદાય હતો કોર્પોરેટ ઇકો ફોરમ (CEF), જેની સ્થાપના મેં 2008માં કરી હતી. આ વિશ્વની 85 સૌથી મોટી કંપનીઓના ચીફ સસ્ટેનેબિલિટી ઓફિસરોનું આમંત્રણ આધારિત નેટવર્ક છે, જેમની સંયુક્ત આવક 6 ટ્રિલિયન ડોલરથી વધુ છે. CEFનું નિર્માણ પરંપરાગત પેનલ ચર્ચાઓ અથવા પ્રેઝન્ટેશન માટે નહોતું કરવામાં આવ્યું. તેનું મુખ્ય ધ્યેય હતું એકબીજા સાથે નિખાલસ અને વિશ્વાસભર્યો સંવાદ.
આ પણ વાંચો: USA 250- મારો અમેરિકન અનુભવ
અહીં ચીફ સસ્ટેનેબિલિટી ઓફિસરો ખુલ્લેઆમ ચર્ચા કરી શકતા હતા કે શું સફળ થઈ રહ્યું છે, શું નથી થઈ રહ્યું અને તેઓ ક્યાં પડકારોનો સામનો કરી રહ્યા છે—જાહેર મંચના દબાણ વિના. ટકાઉ વિકાસનું નેતૃત્વ ઘણી વખત એકલતાભર્યું બની શકે છે. CEFનો ઉદ્દેશ્ય આ એકલતા દૂર કરવાનો હતો.
અંતે મને સમજાયું કે વિશ્વાસ જ ખરેખર કોઈપણ સમુદાયનું મજબૂત માળખું છે. CEF સફળ છે કારણ કે તેના સભ્યોને વિશ્વાસ છે કે અહીં જે ચર્ચા થશે તે માત્ર સભ્યો વચ્ચે જ રહેશે. જ્યારે આવો વિશ્વાસ હોય છે ત્યારે લોકો પોતાના વાસ્તવિક પડકારો ખુલ્લેઆમ રજૂ કરે છે. અને જ્યારે આવા વાસ્તવિક પ્રશ્નો પર મળીને કામ કરવામાં આવે છે, ત્યારે વાસ્તવિક પ્રગતિ શક્ય બને છે.
ચૌદ વર્ષ પહેલાં મેં ત્રીજા સમુદાયની સ્થાપના કરી ઇન્ડિયાસ્પોરા. તેનો હેતુ હતો વિશ્વભરના ભારતીય મૂળના લોકોને 'સેવા' એટલે કે નિઃસ્વાર્થ સેવા ના સિદ્ધાંત હેઠળ એકત્રિત કરીને તેમને "ફોર્સ ફોર ગુડ" તરીકે જોડવાનો.
કોવિડ મહામારી દરમિયાન આ ભાવના સ્પષ્ટ રીતે જોવા મળી, જ્યારે ઇન્ડિયાસ્પોરા અને તેના ભાગીદારોએ ભારતમાં રાહત કાર્ય માટે 1.5 કરોડ ડોલર અને અમેરિકામાં ફૂડ બેન્કો માટે 10 લાખ ડોલર એકત્રિત કર્યા. આ સમુદાયે અમેરિકાની પોસ્ટલ સર્વિસ (USPS) દ્વારા દિવાળી ટપાલ ટિકિટ બહાર પાડવામાં પણ મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી, જે સ્વીકાર અને જોડાણનું એક પ્રતીક બની.
આજે ઇન્ડિયાસ્પોરા કેનેડા, યુકે, સિંગાપુર, સંયુક્ત આરબ અમીરાત, ઓસ્ટ્રેલિયા અને ભારત સહિત અનેક દેશોમાં કાર્યરત છે અને વિશ્વભરના અંદાજે 3.5 કરોડ ભારતીય મૂળના લોકોને સારા કાર્ય માટેની એક સામૂહિક પ્રતિબદ્ધતા સાથે જોડે છે.
આમાંથી કોઈપણ કાર્ય મેં એકલાએ કર્યું નથી. આ તમામ પ્રયાસો સફળ બન્યા કારણ કે ઉદ્યોગજગતના નેતાઓ, પરોપકારીઓ અને વિવિધ દેશોના સમુદાયના સભ્યોએ પોતાની ઊર્જા, સંસાધનો અને ઉદારતા સાથે તેમાં યોગદાન આપ્યું. મારી ભૂમિકા માત્ર એવી પરિસ્થિતિઓ ઊભી કરવાની હતી, જેમાં આ બધું શક્ય બની શકે.
જ્યારે અમે આ વર્ષે 4 જુલાઈએ અમેરિકાના 250મા સ્વાતંત્ર્ય દિવસની ઉજવણી કરી રહ્યા છીએ, ત્યારે હું એ વિશે વિચારું છું કે જ્યારે સમુદાયો સારા કાર્ય માટે એક શક્તિ બની જાય છે, ત્યારે તેમની અસર કેટલી દૂર સુધી પહોંચી શકે છે. આ સફર હજુ પણ આગળ વધી રહી છે.
(લેખક ઇન્ડિયાસ્પોરાના સ્થાપક છે.)
(આ લેખમાં વ્યક્ત કરવામાં આવેલા વિચારો લેખકના વ્યક્તિગત છે. તે ન્યૂ ઈન્ડિયા અબ્રોડની સત્તાવાર નીતિ અથવા અભિપ્રાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા નથી.)
અમેરિકા 250 ના વધુ લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો "અમેરિકા 250"
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
Comments
Start the conversation
Become a member of New India Abroad to start commenting.
Sign Up Now
Already have an account? Login