ਪ੍ਰਤੀਕ ਫੋਟੋ / AI

ਮੈਂ ਅਮਰੀਕਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਹਵਾਈ ਟਿਕਟ 'ਤੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਬੈਂਕ ਤੋਂ ਲਏ ਕਰਜ਼ੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਜਮ੍ਹਾਂ-ਪੂੰਜੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈਆਈਟੀ (ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ) ਦੀ ਡਿਗਰੀ, ਇੱਕ ਬੈਗ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਨਕਸ਼ੇ 'ਤੇ ਵੇਖੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਧੁੰਦਲੀ ਜਿਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਮੋਂਟਾਨਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਸੁਪਨਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇਣਗੀਆਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣਗੀਆਂ।

 

ਇਹ ਮੇਰੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

 

ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1800 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਦੀ ਸੈਂਟਰਲ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 150 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿਛਾਉਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਕੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅਸੀਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਆਪਣੇ 250 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

 

ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਹੇਠਲੇ-ਮੱਧਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਲਿਆ-ਵਧਿਆ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਇਨਸਾਨ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬਣਾਈ। ਇਹੀ ਮੁੱਲ ਮੇਰੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਬਣੇ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ 1996 ਵਿੱਚ ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਐਡੀਫੈਕਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦੇ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਸਿੱਖੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਐਡੀਫੈਕਸ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਿਹਤ-ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕੰਪਨੀ ਬਣ ਗਈ, ਜੋ 21.5 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

 

ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਕਾਮਯਾਬੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇਪਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।

 

ਅੱਜ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 50 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਫ਼ਲਤਾਵਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਮਰੀਕੀ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।

 

ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਗੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਪਛਾਣ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

 

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨੌਜਵਾਨ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕ 150 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਮਰੀਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੇਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਕੋਈ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਇਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੇ ਵੀ ਕਦੇ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਕਸਦ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਇਰਾਦਾ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਇੱਕ ਸਫ਼ਲ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਖ਼ਾਸ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ।

 

ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਾਈਵਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ- ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ- ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

 

ਜਦੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਆਪਣੇ 250 ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਕੋ ਹੀ ਉਮੀਦ ਹੈ- ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਜਨ-ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ, ਉਸ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰੋ। ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੇ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਮਰੀਕਾ ਉਹੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

 

ਮੈਂ ਬੈਂਕ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਦੀ ਬਚਤ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਅਮਰੀਕਾ ਆਇਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਕੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਵਿੱਖ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਵਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

 

ਲੇਖਕ ਸੀਏਟਲ ਸਥਿਤ ਉੱਦਮੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਸੇਵੀ ਹਨ। ਉਹ 2014 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਸੰਪੂਰਨ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਸੰਸਥਾ ਰਾਊਂਡਗਲਾਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹਨ।