"ਹੋਮਬਾਉਂਡ" ਨੇ ਅਦਾਕਾਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਟਾਰ / Courtesy

ਅਦਾਕਾਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਦੀ ਨੀਰਜ ਘੇਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਫਿਲਮ "ਹੋਮਬਾਉਂਡ" ਭਾਵੇਂ ਆਸਕਰ ਦੀ ਦੌੜ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਟਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਕਈ ਵੱਡੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਨਸ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਦੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਈ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੇ ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਫਿਲਮ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਉਸਦਾ ਸਫ਼ਰ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਕਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਮੁੰਬਈ ਦੀ ਇੱਕ ਝੁੱਗੀ-ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਨਰੇਸ਼ ਜੇਠਵਾ, ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ ਵੇਚਦੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਉਦੋਂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਹ 13 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਜੇਠਵਾ, ਘਰ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਤੋਰਨ ਲਈ ਸੈਨੇਟਰੀ ਪੈਡ ਵੀ ਵੇਚਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਬਣਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਸਵੀਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।

ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੇਠਲੇ ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹਾਂ - ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ ਵੇਚਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੀਅਰ ਬਾਰ ਲਈ ਛੋਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਕੇਟ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੀਅਰ ਅਤੇ ਚਨੇ ਦੇ ਪੈਕੇਟ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ 13 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਇਹ 2008 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਲਾਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪੱਖਾ ਜਾਂ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਘਰ ਵੇਚਣਾ ਪਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ 20 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੀ ਚੁਕਾ ਸਕੇ। ਅਸੀਂ ਮਲਾਡ ਤੋਂ ਮੀਰਾ ਰੋਡ 'ਤੇ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਮਾਧਿਅਮ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ

ਮੈਂ ਛੇਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੱਕ ਮਲਾਡ ਦੇ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਮਾਧਿਅਮ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਮੀਰਾ ਰੋਡ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਭਯੰਦਰ ਦੇ ਅਭਿਨਵ ਵਿਦਿਆ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਕਾਂਦੀਵਾਲੀ ਦੇ ਠਾਕੁਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਤੋਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਨੌਕਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਨੇਟਰੀ ਪੈਡ ਵੀ ਵੇਚਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹਰ ਕਦਮ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਭੁੱਖਮਰੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਕੁਝ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਤੋਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਇੱਕ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਮੈਂ 2009 ਵਿੱਚ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਡਾਂਸਰ ਬਣਿਆ। ਮੈਂ ਸਾ ਰੇ ਗਾ ਮਾ ਪਾ ਲਿਲ ਚੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਡਾਂਸਰ ਸੀ। ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ, ਅਜੇ ਦੇਵਗਨ, ਅਤੇ ਅਸਿਨ ਮੈਮ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ "ਲੰਡਨ ਡ੍ਰੀਮਜ਼" ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਗ੍ਰੈਂਡ ਫਿਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੇ ਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨ੍ਰਿਤਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਸਟੇਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਡਾਂਸ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਲਮਾਨ ਸਰ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾਓ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਮੁੰਡੇ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਡਾਂਸ ਖਤਮ ਹੋਇਆ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਸਲਮਾਨ ਸਰ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਉਸ ਪਲ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਇਕੱਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮੌਕਾ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਐਕਟਿੰਗ ਕਲਾਸ ਦੇਖੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਡਾਂਸ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਐਕਟਿੰਗ ਮੇਰਾ ਸ਼ੌਕ ਬਣ ਗਿਆ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਜਦੋ ਇੱਕ ਐਕਟਿੰਗ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਐਕਟਿੰਗ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਵਿੱਤੀ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਕਦੇ ਮੇਰੀ ਫੀਸ ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰੀ, ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਫੀਸ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਛੋਟ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ। ਉਹ ਇਸ ਖੇਤਰ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਭਾਵੁਕ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕੁਝ ਅਧੂਰੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖੇ ਸਨ।

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੇਰਾ ਸਮਰਪਣ ਇੰਨਾ ਮਹਾਨ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਬਾਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਕਲਾਸ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ, "ਵਿਸ਼ਾਲ, ਤੂੰ ਗਿੱਲਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਆਇਆ?" ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰੀ ਇੰਨੀ ਪਸੰਦ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵੀ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਚੁਟਕਲਿਆਂ 'ਤੇ ਹੱਸ ਪਏ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਕਲਾਸ ਬੋਰਿੰਗ ਸੀ 

ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਕਲਾਸ ਬੋਰਿੰਗ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖਾਨ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਡਾਇਲਾਗ ਮਿਲਣਗੇ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋ? ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬ੍ਰੇਕ ਨਾ ਲਓ, ਕਦੇ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨੋ। ਅਦਾਕਾਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਇਨਸਾਨ ਬਣੋ।" ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਕੱਪੜੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੇ ਪਹਿਨੋ। ਜੋ ਵੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕਹੇ ਉਹੀ ਕਰੋ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਡੀਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਅਦਾਕਾਰੀ ਲਈ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਛੱਡ ਦੇ। ਪਰ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।

"ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੇ।" ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੋ ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਤੀਜਾ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਸਫਲਤਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੈ।

 

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਦਾ ਛੋਟੇ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਡੈਬਿਊ ਮਹਾਰਾਣਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ / Courtesy

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਦਾ ਛੋਟੇ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਡੈਬਿਊ ਮਹਾਰਾਣਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ

ਮੇਰਾ ਛੋਟੇ ਪਰਦੇ 'ਤੇ ਡੈਬਿਊ ਸੋਨੀ ਟੀਵੀ ਦੇ ਸ਼ੋਅ "ਭਾਰਤ ਕਾ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ - ਮਹਾਰਾਣਾ ਪ੍ਰਤਾਪ" ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਨੌਜਵਾਨ ਅਕਬਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦੇਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉੱਥੇ, ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੁੰਡੇ ਪਤਲੇ- ਪਤਲੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦੇਣ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਆਡੀਸ਼ਨ ਪਸੰਦ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।

ਮੈਂ ਦੋ ਵਾਰ ਹੋਰ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਕਬਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਕਾਸਟਿੰਗ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਬਦਲੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋ ਅਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੀਜਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰਟਲਿਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ।

ਜਦੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ,ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ (ਪੁਰਸ਼) ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੁੰਡਾ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਵੀ ਕੁਝ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਐਪੀਸੋਡ ਜਾਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੋਅ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੁੰਡਾ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੀ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਉਸਦੀ ਵਾਰੀ ਸੀ।

ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਵ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਅਕਬਰ ਦੋ ਐਪੀਸੋਡਾਂ ਲਈ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਸੀ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਬੱਸ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਕ ਹਕੀਕਤ ਬਣ ਗਈ। ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ੋਅ ਲਈ ਇੰਡੀਅਨ ਟੈਲੀ ਅਵਾਰਡ 2015 ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ (ਪੁਰਸ਼) ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ "ਭਾਰਤ ਕਾ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ - ਮਹਾਰਾਣਾ ਪ੍ਰਤਾਪ" 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਕਬਰ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਅਤੇ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਤਾਪ ਇੱਕ ਹੀਰੋ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਕਬਰ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਨ ਵਿਚਾਰ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ 'ਤੇ ਅੜਿਆ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ।

ਜਦੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਨੂੰ ਮਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲਗਾਤਾਰ ਸੀਰੀਅਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਕੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਵੀ ਕਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੁਆਚ ਗਈ ਹੁੰਦੀ? ਸ਼ਾਇਦ ਲੋਕ ਇਹੀ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਹੀ ਬਚਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ।

ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਅੰਦਰੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੰਝੂ ਰੁਕ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਟੀਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਕੰਮ ਮਿਲਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲਾ ਅਦਾਕਾਰ ਪੁੱਛਦਾ ਰਿਹਾ, "ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੈ? ਕੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ?" ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਜੋ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।

'ਮਰਦਾਨੀ 2' ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ

ਫਿਰ 'ਮਰਦਾਨੀ 2' ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਯਸ਼ ਰਾਜ ਫਿਲਮਜ਼ ਦੀ ਕਾਸਟਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ, ਸ਼ਾਨੂ ਸ਼ਰਮਾ ਮੈਡਮ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਅੱਜ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਮੌਕੇ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸ਼ਾਨੂ ਮੈਡਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰਾ ਆਡੀਸ਼ਨ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਉਦੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੇ ਸਿਤਾਰੇ, ਸਗੋਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵੀ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਜਿਸਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਨੁਭਵ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਕੀ ਪਸੰਦ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਬੁਲਾ ਰਹੀ ਹੈ?

ਉਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ 'ਮਰਦਾਨੀ 2' ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ 'ਮਰਦਾਨੀ 2' ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਿਆ

ਮਰਦਾਨੀ 2 ਵਿੱਚ ਸੰਨੀ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਸ ਕਿਰਦਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਿਆ। ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਪੈਚਵਰਕ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਜੇ ਮੈਂ ਭੂਮਿਕਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਕਿਵੇਂ ਆਵਾਂਗਾ?"

ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਿੱਚ ਅਸਹਿਜ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ , ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਿਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਫਿਲਮ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਹੈ।

ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ ਦੀ ਫਿਲਮ 'ਟਾਈਗਰ 3' ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਰੋਲ ਸੀ। ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਟਾਈਗਰ ਦੇ ਸ਼ੂਟ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕੱਢ ਸਕਿਆ। ਮੈਂ ਲੜਖੜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰ ਕੋਈ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸੇ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਮੈਂ ਫਿਲਮ ਮਰਦਾਨੀ 2 ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਝਿਜਕ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਗਿਆ ਸੀ।

ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਸਲਮਾਨ ਸਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਸੀ ਕਿ 'ਐਸਕੇ ਸਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ', ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦਾ ਸੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਸੈੱਟ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਵੀ।

ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ 'ਹੋਮਬਾਉਂਡ' ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਆਡੀਸ਼ਨ

ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਡੀਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਮਬਾਉਂਡ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੇਰੀ ਲੱਤ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸੱਟ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਇਸ 'ਤੇ ਪਲਾਸਟਰ ਅਤੇ ਸਿਲਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਕਾਸਟਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਚਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ੂਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਕਈ ਦੌਰ ਦੇ ਆਡੀਸ਼ਨ ਹੋਏ। ਆਖਰੀ ਦੌਰ ਈਸ਼ਾਨ ਖੱਟਰ ਨਾਲ ਸੀ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਿ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ।

ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ ਦੀ ਮੰਮੀ ਰੋ ਪਈ

ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਭੀਰ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਇਹ ਫਿਲਮ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਾਨਸ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖੀ। ਇਸਨੂੰ 9 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਤਾੜੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ।

ਮੰਮੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਪਲ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।

ਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ ਜੀ ਅੱਜ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੁੰਦੇ - ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੇਠਵਾ

ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਕਦੇ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਫਾ, ਇੱਕ ਸਾਈਕਲ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਏਅਰ-ਕੰਡੀਸ਼ਨਡ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸਨ। ਅੱਜ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਿੰਗ, ਇੱਕ ਸੋਫਾ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਘਰ, ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਕਾਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, "ਕਾਸ਼ ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੁੰਦੇ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਲੇਜ਼ਰ ਪਹਿਨਾ ਸਕਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਤੇ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗੱਡੀ ਚਲਾ ਸਕਦੇ।" ਇਸ ਸਭ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਹੁਣ, ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।