ਮਨੁੱਖੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਫਿਰ ਆਈਆਂ ਵਾਪਸ / Reuters
ਜੇ ਅਸੀਂ ਪੁਲਾੜ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਪੱਛਮੀ ਫਿਲਮ ਵਾਂਗ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ 1969 ਦੀ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਉਤਰਨਾ ਇਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਘਟਨਾ ਸੀ। ਨੀਲ ਆਰਮਸਟ੍ਰਾਂਗ ਅਤੇ ਬਜ਼ ਐਲਡਰਿਨ ਚੰਦ 'ਤੇ ਤੁਰੇ, ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ। ਇਹ ਸ਼ੀਤ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰ ਹੁਣ ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਟਰੰਪ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ "ਅਮਰੀਕੀ ਪੁਲਾੜ ਦਬਦਬਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਟੀਚਾ 2028 ਤੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਭੇਜਣਾ ਅਤੇ 2030 ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਅਧਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਵਿਕਾਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ: ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਪੁਲਾੜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਰਿਐਕਟਰਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ। ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਦਮ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ, ਖੋਜ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਲਗਭਗ 50 ਬਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਚੀਨ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਈ ਰੋਬੋਟਿਕ ਮਿਸ਼ਨ ਭੇਜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਭੇਜਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚੀਨ 2030 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੰਦਰਮਾ ਖੋਜ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਰੋ ਦੇ ਚੰਦਰਯਾਨ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਹੈ। ਭਾਰਤ, ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚੰਦਰਮਾ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਧਿਆਨ ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਹਿਯੋਗ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਟਕਰਾਅ 'ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਵੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਚੰਦਰਮਾ ਯੋਜਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚੰਦਰਮਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇਸਨੂੰ ਪੁਲਾੜ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਹਿਣਾ ਗਲਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀਆਂ ਝਲਕਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹਨ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਚੰਦਰਮਾ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ।
Comments
Start the conversation
Become a member of New India Abroad to start commenting.
Sign Up Now
Already have an account? Login