ADVERTISEMENT

ADVERTISEMENT

વિઝા સ્ટેમ્પિંગ વિલંબને કારણે H-1B ટેક્નીશિયન માતાને અંતિમ વિદાય પણ ન આપી શક્યા

કેલિફોર્નિયાના રહેવાસી ગૌતમ દેવે પોતાનાં બાળકો અને અમેરિકાના જીવનને પોતાની માતાની છેલ્લી મુલાકાત પર પ્રાધાન્ય આપવાના દર્દને ઉજાગર કર્યું.

 પ્રતીકાત્મક તસ્વીર પ્રતીકાત્મક તસ્વીર / IANS

અમેરિકાના કેલિફોર્નિયામાં રહેતા ભારતીય H-1B વ્યાવસાયિક ગૌતમ દેવ પોતાની માતાના સ્ટેજ-4 લંગ કેન્સરના નિદાન પછી તેમને છેલ્લી વાર જોવા ભારત પરત આવી શક્યા નહોતા. તેમની માતાએ માત્ર 17 દિવસની લડાઈ પછી દેહ છોડ્યો હતો. આ અનુભવને ગૌતમે "મારા જીવનનો સૌથી મોટો પસ્તાવો" કહ્યો છે. તેમની વાર્તા ટ્રમ્પ પ્રશાસનની વિઝા નીતિઓની માનવીય કિંમતને ઉજાગર કરે છે.

ગૌતમે જણાવ્યું હતું કે, "હું તેમને જોવા માટે વિઝા સ્ટેમ્પિંગ અપોઇન્ટમેન્ટ મેળવવા માટે હતાશપણે પ્રયાસ કરતો હતો."

તેમણે ઉમેર્યું, "વિઝા સ્ટેમ્પિંગમાં વિલંબ, ઇન્ટરવ્યુ સ્લોટ્સની અછત અને ડ્રોપબોક્સ પ્રક્રિયામાં અચાનક ફેરફારોને કારણે હું અમેરિકામાં જ અટવાઈ ગયો."

લિંક્ડઇન પોસ્ટમાં ગૌતમે લખ્યું હતું કે, હું આ પોસ્ટ H-1B કાર્યકર, ઇજનેર કે 20 વર્ષથી વધુ અનુભવવાળા પ્રોફેશનલ તરીકે નથી લખી રહ્યો, પરંતુ એક પુત્ર તરીકે લખી રહ્યો છું.

સોફ્ટવેર પ્રોફેશનલ ગૌતમને એક મલ્ટિનેશનલ અમેરિકી કંપનીએ વિશેષ કુશળતાના કાર્ય માટે અમેરિકા આમંત્રિત કર્યા હતા. તેમણે કહ્યું કે, પ્રશાસન જે કહે છે તેનાથી વિરુદ્ધ તેઓ પોતાની કુશળતા માટે લાવવામાં આવ્યા હતા. "એક ગંભીર સોફ્ટવેર સમસ્યા હલ કરવા અને સુરક્ષા ત્રુટિઓ સુધારવા માટે", અને કોઈના પગારને ઘટાડવા માટે નહીં.

ગૌતમ પાસે વિઝા મંજૂરી વગર અમેરિકા છોડીને જવાનો વિકલ્પ હતો, પરંતુ તેમ કરવાથી તેઓ અમેરિકા પરત આવવામાં મહિનાઓ સુધી અટકી શકે તેવી સંભાવના હતી.

તેમણે કહ્યું, "જો હું અપોઇન્ટમેન્ટ વગર જતો રહ્યો હોત તો મહિનાઓ સુધી અમેરિકાની બહાર અટવાઈ જાત. મારી નોકરી, કાનૂની સ્થિતિ અને પરિવારની સ્થિતિ ગુમાવી શકતો."

અમેરિકા ન પરત આવવું તેમના માટે વધુ ભયાનક વિકલ્પ હતો કારણ કે તેનાથી તેમની બે પુત્રીઓ એક કોલેજ સ્ટુડન્ટ અને એક હાઇસ્કૂલ સ્ટુડન્ટ નું જીવન વેરવિખેર થઈ જાત.

તેમણે કહ્યું, "એટલે મને અશક્ય પસંદગીનો સામનો કરવો પડ્યો: મરતી માતા પાસે હાજર રહેવું કે પોતાનાં બાળકોનું ભવિષ્ય સુરક્ષિત રાખવું. કોઈ માનવીને ક્યારેય આવી સ્થિતિમાં મૂકવું જોઈએ નહીં."

ગૌતમે હોસ્પિટલના દસ્તાવેજો કોન્સ્યુલેટને મોકલ્યા હતા. 26 દિવસ સુધી તેઓ અપોઇન્ટમેન્ટ મેળવવા માટે રિફ્રેશ કરતા રહ્યા, રાહ જોતા રહ્યા, પ્રાર્થના કરતા રહ્યા અને આશા રાખતા રહ્યા. પરંતુ સમય રોકાયો નહીં. તેમની માતા ગુજરી ગયાં. તેઓ તેમને માત્ર ફોન સ્ક્રીન પર જ જોઈ શક્યા. માત્ર ફોન પર તેમનો અવાજ સાંભળી શક્યા. "આ મારા જીવનનો સૌથી મોટો પસ્તાવો રહેશે," તેમણે કહ્યું.

ગૌતમે પોતાની પોસ્ટના અંતમાં એક ગહન પ્રશ્ન પૂછ્યો છે. તેમણે "H-1B જીવનનું સ્વપ્ન જોતા દરેક યુવા પ્રોફેશનલ્સ"ને વિચારવાની અપીલ કરી છે કે, "કોઈ કારકિર્દીનું સ્વપ્ન તમને એવી સ્થિતિમાં ન મૂકે કે જેમાં તમારે પોતાની માતાની છેલ્લી પળો અને પોતાનાં બાળકોના ભવિષ્ય વચ્ચે પસંદગી કરવી પડે."

તેમણે કહ્યું, "હું આ પસંદગીમાં હારી ગયો. અને આ દુઃખને હું જીવનભર લઈને ફરીશ."

ગુજરાતીમાં અન્ય સમાચારો વાંચવા અહીં ક્લિક કરો "ન્યુ ઇન્ડિયા અબ્રોડ ગુજરાતી"

Comments

Related