પ્રતીકાત્મક તસ્વીર / AI Generated

1991માં મેં અમેરિકાના કોંગ્રેસમેન ફ્રેન્ક પેલોન સાથે કામ શરૂ કર્યું હતું. તે સમયે કોંગ્રેસમેન પેલોનના ન્યૂ જર્સીના મિડલસેક્સ અને મોનમાઉથ કાઉન્ટીના કેટલાક વિસ્તારો આવરી લેતા મતવિસ્તારમાં ભારતીય-અમેરિકનોની દેશની સૌથી મોટી વસતીમાંથી એક રહેતી હતી.

પેલોને એવી વાત સમજી હતી જે તેમના ઘણા સાથી સાંસદો સમજી શક્યા નહોતા. તેમના માટે ભારતીય-અમેરિકન સમુદાય માત્ર દિવાળી જેવા કાર્યક્રમોમાં હાજરી આપવાનો મતદાર વર્ગ નહોતો, પરંતુ એવો સમુદાય હતો જેના અવાજનો ઉપયોગ અમેરિકા તેમજ ભારત-અમેરિકા દ્વિપક્ષીય સંબંધોની નીતિઓ ઘડવામાં થઈ શકે.

જ્યારે તેમણે કોંગ્રેસનલ કોકસ ઑન ઇન્ડિયા એન્ડ ઇન્ડિયન અમેરિકન્સની સહ-સ્થાપના કરી, ત્યારે તે કોંગ્રેસના સૌથી મોટા કોકસમાંનું એક બન્યું અને કેપિટલ હિલ પર ભારતીય મૂળના સમુદાય સાથેના જોડાણનું એક મહત્વપૂર્ણ સંસ્થાકીય કેન્દ્ર બની ગયું.

1990ના દાયકાથી લઈને 2000ના પ્રારંભિક વર્ષો સુધી અમારા સમુદાયે રાજકીય ક્ષેત્રમાં પોતાની ઓળખ મજબૂત બનાવવાનું શરૂ કર્યું હતું. કોકસનો વિસ્તાર થઈ રહ્યો હતો. રાજકીય દાનને સંગઠિત રીતે એકત્રિત કરવામાં આવી રહ્યા હતા. ભારતીય-અમેરિકન નેતાઓ બંને મુખ્ય રાજકીય પક્ષો સાથે સંબંધો મજબૂત કરી રહ્યા હતા અને ભારત-અમેરિકા સંબંધોના મહત્વપૂર્ણ તબક્કે નીતિ નિર્માણમાં પ્રભાવ પાડી રહ્યા હતા. પ્રથમ વખત અમે માત્ર અમેરિકામાં હાજર નહોતા, પરંતુ અસરકારક શક્તિ તરીકે ઉભરી રહ્યા હતા.

પરંતુ પછી કંઈક બદલાયું. અમારી રાજકીય શક્તિ આગળ વધવાને બદલે પક્ષીય રાજકારણ, પ્રાદેશિકતા, સમુદાયની આંતરિક વિભાજનો અને વ્યક્તિગત પ્રાથમિકતાઓ વચ્ચે વિખેરાઈ ગઈ. આ વિવિધતાઓ ક્યારેય એક સંયુક્ત દિશામાં પરિવર્તિત થઈ શકી નહીં.

આજે લગભગ દરેક માપદંડ પ્રમાણે જોઈએ તો ઉમેદવારો ઉભા કરવા, વ્યૂહાત્મક રીતે રાજકીય ભંડોળનો ઉપયોગ કરવા અને લાંબા ગાળાના સંસ્થાકીય સંબંધો જાળવવામાં, પાંચ મિલિયનથી વધુ સભ્યો ધરાવતા અમારા સમુદાયનું નાગરિક અને રાજકીય પ્રતિનિધિત્વ તેની વાસ્તવિક ક્ષમતા અને યોગદાનને પ્રતિબિંબિત કરતું નથી.

તાજેતરમાં રચાયેલ કોંગ્રેસનલ સ્ટડી ગ્રુપ ઑન ઇન્ડિયા એ અમેરિકી કોંગ્રેસના સભ્યો દ્વારા ભારત-અમેરિકા સંબંધો અંગે ગંભીર અને અર્થપૂર્ણ ચર્ચા માટેનું મહત્વપૂર્ણ પગલું છે. ઘણા સમય બાદ અમારા સમુદાયને કેપિટલ હિલ પર એક એવું દ્વિપક્ષીય અને સંસ્થાકીય મંચ મળ્યું છે જ્યાં ભારતીય મૂળના લોકોનો અવાજ સાંભળવામાં આવી શકે અને નીતિ નિર્માણમાં યોગદાન આપી શકાય. પરંતુ જો સમુદાય પોતે સંગઠિત નહીં હોય, તો આવી સંસ્થાકીય વ્યવસ્થા માત્ર દર્શકો અને કાર્ય વગરનો એક મંચ બની રહેશે.

આ પણ વાંચો: USA 250- અમેરિકા અને ભારતના સહિયારા ભાગ્યના 250 વર્ષ

આ કાર્ય કોઈ નવું નથી. 1957માં દલીપ સિંહ સૌંદ અમેરિકી કોંગ્રેસમાં ચૂંટાઈ આવનાર પ્રથમ ભારતીય-અમેરિકન, પ્રથમ એશિયન-અમેરિકન અને પ્રથમ શીખ બન્યા હતા. તેમણે સમુદાયને સંગઠિત કરીને અને પોતાની નિષ્ઠાના બળ પર આ જીત મેળવી હતી. 1990ના દાયકામાં અમારા સમુદાયે એ જ પાયા પર આગળ વધવાનું શરૂ કર્યું હતું. પરંતુ તેમણે જે શરૂઆત કરી હતી તે કાર્ય હજુ પૂર્ણ થયું નથી.

અમારા વિખરાયેલા અવાજોના પરિણામો પણ જોવા મળ્યા છે. જ્યારે અમારા સમુદાયના લોકો હેટ ક્રાઇમનો ભોગ બન્યા, ત્યારે અમેરિકાના રાજકીય કેન્દ્રોમાંથી મૌન જોવા મળ્યું. ત્યારે સ્પષ્ટ થયું કે માત્ર સદભાવના રાજકીય શક્તિનું સ્થાન લઈ શકતી નથી. વ્યવસાયિક સફળતા સન્માન અપાવે છે, પરંતુ રાજકીય સંગઠન જ વાસ્તવિક પરિણામો અપાવે છે.

અમારે એવા લોકોને ચૂંટવા જોઈએ જે ખરેખર અમારા સમુદાયના હિતોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે, માત્ર એટલા માટે નહીં કે તેઓ પણ આપણા સમુદાયમાંથી આવે છે અથવા આપણા કાર્યક્રમોમાં હાજરી આપે છે. સમાન વારસો હોવો અને સમાન પ્રતિબદ્ધતા હોવી બંને અલગ બાબતો છે. દરેક સ્તરે દરેક ઉમેદવારને પૂછવાનો સવાલ એ નથી કે તેમનો જન્મ ક્યાં થયો હતો, પરંતુ એ છે કે શું તેઓ અમારા સમુદાયની જરૂરિયાતોને સમજે છે અને તેના માટે લડવાની તૈયારી રાખે છે.

અમેરિકાની રાજકીય અને નાગરિક વ્યવસ્થામાં અમારા સમુદાયની વ્યાપક અને ઊંડી ભાગીદારી જ અમારી સૌથી મોટી શક્તિ છે. અમે રિપબ્લિકન પણ છીએ, ડેમોક્રેટ પણ છીએ અને સ્વતંત્ર મતદારો પણ છીએ. સ્થાનિક સ્કૂલ બોર્ડથી લઈને અમેરિકી સેનેટ સુધી અમે બંને પક્ષો સાથે રચનાત્મક રીતે કામ કરી શકીએ એવો સમુદાય છીએ.

જો અમે સુવ્યવસ્થિત અને અસરકારક રીતે જોડાઈએ, તો એવો સમુદાય બની શકીએ જેને અવગણવો શક્ય ન રહે.

આગળનો માર્ગ મુશ્કેલ નથી. અમારે ચૂંટણી લડવાનું ચાલુ રાખવું જોઈએ, ચૂંટણી પ્રચારમાં ભાગ લેવો જોઈએ, બંને પક્ષોના એવા ઉમેદવારોને સમર્થન આપવું જોઈએ જે ખરેખર અમારા સમર્થનને લાયક હોય અને અમારા સામૂહિક નાગરિક માળખાને મજબૂત બનાવતી સંસ્થાઓમાં રોકાણ કરવું જોઈએ. માત્ર રાષ્ટ્રીય ચર્ચામાં આવતી ચૂંટણીમાં નહીં, પરંતુ દરેક ચૂંટણીમાં સક્રિય ભાગ લેવો જોઈએ. નાગરિક હાજરી એક જ ચૂંટણીમાં ઉભી થતી નથી; તે સતત, વ્યૂહાત્મક અને લાંબા ગાળાના જોડાણથી વિકસે છે.

અમે એક વખત આપણો અવાજ શોધ્યો હતો. અમે તેને ખૂબ ઝડપથી મજબૂત બનાવ્યો હતો. પછી અમે તેને વિખેરાઈ જવા દીધો. અમેરિકા તેના 250મા વર્ષમાં પ્રવેશી રહ્યું છે અને આ સમય છે કે આપણે ફરીથી વધુ વ્યૂહાત્મક રીતે, વધુ મજબૂતીથી અને સ્પષ્ટ હેતુ સાથે આપણા સામૂહિક અવાજનું પુનઃનિર્માણ કરીએ.

હવે જોડાણની ગતિ ધીમી પાડવાનો નહીં, પરંતુ તેને વધુ તેજ બનાવવાનો સમય આવી ગયો છે.

(લેખક ગ્લોબલ ઇન્ડિયા કલેક્ટિવમાં સિનિયર લીડ છે અને ભારત-અમેરિકા સંબંધોના લાંબા સમયથી અભ્યાસકર્તા અને નિરીક્ષક છે.)

(આ લેખમાં વ્યક્ત કરવામાં આવેલા વિચારો લેખકના વ્યક્તિગત છે. તે ન્યૂ ઈન્ડિયા અબ્રોડની સત્તાવાર નીતિ અથવા અભિપ્રાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા નથી.)

અમેરિકા 250 ના વધુ લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો "અમેરિકા 250"