ADVERTISEMENT

ADVERTISEMENT

ਆਈਫ਼ੋਨ ਅਤੇ ਏਆਈ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਲੋੜ

ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਸਲ ਤਜਰਬੇ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ

 ਪ੍ਰਤੀਕ ਫੋਟੋ ਪ੍ਰਤੀਕ ਫੋਟੋ / AI

ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸਕੂਲ, ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿੱਖਿਆ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅੱਜ ਆਈਫ਼ੋਨ ਅਤੇ ਏਆਈ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਾਡਲ ਇਕੱਲਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਆਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਲੋੜ ਅਜਿਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੋਚ, ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆ ਸਕੇ।

 

ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਮਾਪੇ ਚਿੰਤਤ ਹਨ ਕਿ ਬੱਚੇ ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ, ਜਦਕਿ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਲੋਕ ਇਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਰਸਮੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।

 

ਅਸਲ ਵਿਕਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪਾਂ, ਭਾਈਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ, ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸਟੂਡੀਓ ਅਤੇ ਉੱਦਮਸ਼ੀਲਤਾ ਵਰਗੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

 

ਇਸੇ ਸੋਚ ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਾਰਵਰਡ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵੀ ਰਵਾਇਤੀ ਕਲਾਸਰੂਮ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ-ਅਧਾਰਿਤ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖ ਸਕਣ।

 

ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਗਿਆਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸਪਸ਼ਟ ਸੋਚ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਅਮਲੀ ਕਾਰਵਾਈ—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਪੱਖ ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤਾਂ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਕਾਸ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਹੋਰ ਕਲਾਸਾਂ ਜਾਂ ਭਾਸ਼ਣ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਦਕਿ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੋਚ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

 

ਇਸ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ ਦੇ ਬੇਅ ਏਰੀਆ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਗਾਂਧੀ ਕੈਂਪ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਯੋਗ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੇਵਾ, ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਅਮਲ ਰਾਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 

ਏਆਈ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਤਜਰਬਿਆਂ, ਭਰੋਸੇ, ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ।

 

ਅੱਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸੋਚ, ਹਿੰਮਤ, ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਕਰ ਸਕਣ।

 

ਨੋਟ: ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਵਿਚਾਰ ਰਾਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਨੀਤੀ ਜਾਂ ਰੁਖ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹੋਣ।

Comments

Leave A Comment

Required fields are marked (*).

Related

Talk to us?