પ્રતીકાત્મક તસ્વીર / AI Generated

હું ભારતમાંથી અમેરિકામાં NYITમાં માસ્ટર્સનો અભ્યાસ કરવા આવ્યો હતો. મારા મનમાં વધુ સારું ભવિષ્ય બનાવવાનું સપનું હતું. તે સમયે હું મારા ભાઈ સાથે હોબોકનમાં રહેતો હતો. મારા ભાઈ સ્ટીવેન્સ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઓફ ટેક્નોલોજીમાં અભ્યાસ કરતા હતા અને કેમ્પસમાં નોકરી કરીને અમારા બંનેનો ખર્ચ ઉઠાવતા હતા.

મારા અભ્યાસનો ખર્ચ કાઢવા માટે મેં હોબોકનની વોશિંગ્ટન સ્ટ્રીટ પર આવેલી લગભગ દરેક દુકાનમાં જઈને પાર્ટ-ટાઇમ નોકરી માટે અરજી કરી. અનેક જગ્યાએ નિરાશા મળી, પરંતુ અંતે એક સ્થાનિક પુસ્તક દુકાનમાં નોકરી મળી. આ નોકરીએ માત્ર મારા ખર્ચમાં મદદ કરી નહીં, પરંતુ મને ધીરજ અને સતત પ્રયત્ન કરવાનું મૂલ્ય પણ શીખવ્યું.

શરૂઆતના આ સંઘર્ષો મને એવી તકો સુધી લઈ ગયા, જેની મેં માત્ર કલ્પના જ કરી હતી. મેં માસ્ટર્સ પૂર્ણ કર્યું, કારકિર્દીની શરૂઆત કરી, લગ્ન કર્યા અને થોડાં વર્ષો પછી મને અને મારી પત્નીને સંતાનનું સુખ મળ્યું. સંપૂર્ણ સમયની નોકરી સાથે પરિવારની જવાબદારી નિભાવવી સંતોષકારક હતી, પરંતુ પડકારજનક પણ હતી.

બાળકો નાના હતા ત્યારે મને લાંબા સમય સુધી કમરના દુખાવાની સમસ્યા રહી. તેમ છતાં ભગવાન પ્રત્યેની મારી શ્રદ્ધા ક્યારેય ડગમગી નહીં. મને વિશ્વાસ હતો કે જો હું પ્રામાણિકતા, કૃતજ્ઞતા અને ભક્તિ સાથે મારી જવાબદારીઓ નિભાવતો રહીશ તો ભગવાન મને યોગ્ય માર્ગ બતાવશે અને જીવનના દરેક પડકાર સામે લડવાની શક્તિ આપશે.

અમેરિકા આજે તેની સ્વતંત્રતાના 250 વર્ષ પૂર્ણ થવાની ઉજવણી કરી રહ્યું છે. આ અવસર પર હું વારંવાર વિચારું છું કે આ વર્ષોનો અર્થ માત્ર દેશ માટે જ નહીં પરંતુ મારા જેવા લાખો પ્રવાસીઓ માટે પણ કેટલો મહત્વનો રહ્યો છે. પેઢીઓના બલિદાનથી પ્રાપ્ત થયેલી સ્વતંત્રતાએ મને શિક્ષણ મેળવવાની, કારકિર્દી બનાવવાની, પરિવાર ઉછેરવાની, ખુલ્લેઆમ મારા ધર્મનું પાલન કરવાની અને પોતાને સાચા અર્થમાં ઓળખવાની તક આપી.

અમેરિકાનું વચન માત્ર તક પૂરતું નથી. અહીં વિશ્વના દરેક ખૂણેથી આવેલા લોકોને પોતાના સપનાઓ પૂર્ણ કરવાની સાથે પોતાની ઓળખ અને સંસ્કૃતિ જાળવી રાખવાની પણ સંપૂર્ણ સ્વતંત્રતા મળે છે.

હું ભારતમાંથી આવ્યો છું, જે વિશ્વના સૌથી મોટા અને સૌથી વૈવિધ્યસભર લોકશાહી દેશોમાંનું એક છે. તેથી સ્વતંત્રતા અને લોકશાહી મૂલ્યો પ્રત્યેનો આદર મારા મનમાં પહેલેથી જ હતો. માત્ર 75 વર્ષની સ્વતંત્રતામાં ભારતે મજબૂત લોકશાહી સંસ્થાઓ ઊભી કરી છે અને વિવિધ ધર્મો તથા સંસ્કૃતિના લોકો એક રાષ્ટ્ર તરીકે સાથે જીવવાનું શીખ્યા છે.

આ પણ વાંચો: USA 250- અવસરથી પણ વધુ

લોકશાહીમાં પડકારો હોવા સ્વાભાવિક છે. ઘણી વખત તે ઘોંઘાટભરી અને અપૂર્ણ લાગે છે, પરંતુ તે લોકોની ઇચ્છાનું પ્રતિબિંબ છે. તેમાં વિચારો પર પ્રશ્નો થાય છે, ચર્ચા થાય છે અને ખુલ્લા સંવાદ દ્વારા તેઓ વધુ મજબૂત બને છે. બીજી તરફ, સરમુખત્યારશાહી વ્યવસ્થા બહારથી વ્યવસ્થિત દેખાઈ શકે, પરંતુ તેમાં વ્યક્તિગત અવાજ દબાઈ જાય છે અને સત્ય તથા આશા માટે બહુ ઓછી જગ્યા રહે છે.

અમેરિકામાં રહેતાં લોકશાહી પ્રત્યેનો મારો આદર વધુ ગાઢ બન્યો છે. અમેરિકા વિશ્વના દરેક ભાગમાંથી આવેલા લોકોને એકસાથે રહેવાની તક આપે છે. અહીં લોકો પોતાની પરંપરા અને વારસો જાળવી રાખી શકે છે, સાથે જ ખુલ્લેઆમ પોતાના વિચારો વ્યક્ત કરી શકે છે, પોતાના ધર્મનું પાલન કરી શકે છે અને પોતાના સપનાઓને સાકાર કરી શકે છે.

મારા મતે અમેરિકાની સૌથી મોટી શક્તિ માત્ર તેની અર્થવ્યવસ્થા કે વૈશ્વિક પ્રભાવમાં નથી, પરંતુ સ્વતંત્રતા અને લોકશાહી પ્રત્યેની તેની અડગ પ્રતિબદ્ધતામાં છે.

મહાત્મા ગાંધીજીએ દુનિયાને બતાવ્યું કે સત્ય, અહિંસા અને લોકોની શક્તિમાં વિશ્વાસ રાખનાર એક વ્યક્તિ પણ આખા રાષ્ટ્રને એક કરી શકે છે, દેશને સ્વતંત્રતા અપાવી શકે છે અને આવનારી પેઢીઓને લોકશાહી મજબૂત બનાવવા માટે પ્રેરણા આપી શકે છે.

મને લાગે છે કે અમેરિકા અને વિશ્વની અન્ય લોકશાહી માટે પણ આ જ વાત સાચી છે. સત્ય માટે ઊભા રહેવાની હિંમત ધરાવતી એક વ્યક્તિ પણ અન્ય લોકોને પ્રેરિત કરી શકે છે અને લોકશાહી મૂલ્યોને વધુ મજબૂત બનાવી શકે છે. જ્યારે વધુ લોકો ડર કરતાં સત્યને અને વિભાજન કરતાં એકતાને પસંદ કરે છે ત્યારે લોકશાહી ટકી રહે છે.

અમેરિકાએ મને મારા આધ્યાત્મિક જીવનને વધુ ગાઢ બનાવવાની પણ સંપૂર્ણ સ્વતંત્રતા આપી. વર્ષ 2016થી મને એવા અનેક અનુભવો થયા, જેમણે મારા વિશ્વાસને વધુ મજબૂત બનાવ્યો કે ભગવાન સૃષ્ટિના દરેક કણમાં હાજર છે.

"કણ કણમાં ભગવાન છે" એવી માન્યતાથી પ્રેરાઈને મેં રોજિંદા જીવનમાં મને દિવ્ય સંકેતો જેવા લાગતા અનેક અનુભવો કરવા શરૂ કર્યા.

એક શિયાળામાં મારા બાળકોના બરફ પર પડેલા પગલાંમાંથી મને કુદરતી રીતે ભગવાન શિવનો ચહેરો દેખાતો હોય એવું લાગ્યું. બાદમાં મને પાણીના જામી ગયેલા ટીપાંમાંથી કુદરતી રીતે બનેલું બરફનું શિવલિંગ જોવા મળ્યું, જેણે મને અમરનાથના પવિત્ર શિવલિંગની યાદ અપાવી.

મારા ઘરના શાવરના ટાઇલ્સમાં બનેલી કુદરતી આકૃતિઓમાં પણ મને ભગવાન શિવ, નંદી અને વાંસળી વગાડતા ભગવાન શ્રીકૃષ્ણના આકારો જેવા દર્શન થયા. અન્ય લોકો તેને માત્ર સંયોગ માને કે નહીં, પરંતુ મારા માટે આ અનુભવો એ વિશ્વાસને વધુ મજબૂત બનાવનારા હતા કે ભગવાન સામાન્ય ક્ષણોમાં પણ હાજર છે અને માર્ગદર્શન તથા શાંતિ આપે છે.

મારા જીવનનો વધુ એક ભાવનાત્મક અનુભવ ત્યારે થયો જ્યારે મારા સસરાનું અવસાન થયું હતું અને મારી સાસુ અમારા ઘરે મુલાકાતે આવ્યા હતા. એક દિવસ અમે પાડોશમાં ફરવા નીકળ્યા ત્યારે મને એક એવી વ્યક્તિ જોવા મળી, જેનો ચહેરો મારા સસરા સાથે અદ્ભુત રીતે મળતો આવતો હતો.

તે માત્ર સંયોગ હતો કે કંઈક વધુ, તે હું કહી શકતો નથી. પરંતુ આ અનુભવે અમારા સમગ્ર પરિવારને ખૂબ સાંત્વના આપી અને ફરી એકવાર યાદ અપાવ્યું કે પ્રેમ અને શ્રદ્ધાની કોઈ ભૌગોલિક સીમા નથી.

આ બધા અનુભવોમાંથી મેં શીખ્યું છે કે ભગવાન અને આપણા પ્રિયજનોના આશીર્વાદ કોઈ દેશ, મંદિર કે સરહદોમાં બંધાયેલા નથી. ભારતથી હજારો માઈલ દૂર રહેવા છતાં મને ક્યારેય એવું લાગ્યું નથી કે હું મારા ધર્મથી દૂર છું.

અમેરિકાએ મને મારી આધ્યાત્મિક પરંપરા જાળવી રાખવાની સાથે નવી તકો સ્વીકારવાની સંપૂર્ણ સ્વતંત્રતા આપી છે. અહીં મારી ઓળખ અને મારી શ્રદ્ધા બંનેને વિકસવાની તક મળી છે.

અમેરિકા જ્યારે તેની સ્વતંત્રતાના 250 વર્ષની ઉજવણી કરી રહ્યું છે, ત્યારે હું માત્ર આ દેશના ઇતિહાસની જ નહીં, પરંતુ તેણે શક્ય બનાવેલી અસંખ્ય વ્યક્તિગત સફરોની પણ ઉજવણી કરું છું. મારી સફર પણ એવી લાખો કહાણીઓમાંની એક છે. આ તમામ કહાણીઓ મળીને અમેરિકાની જીવંત ગાથા બનાવે છે. એક એવો દેશ, જ્યાં સ્વતંત્રતા આજે પણ આશા, તક, શ્રદ્ધા અને વધુ સારું ભવિષ્ય બનાવવાની પ્રેરણા આપે છે.

(લેખક ન્યૂ જર્સીના એડિસન શહેરમાં રહેતા એક આઈટી પ્રોફેશનલ છે.)

(આ લેખમાં વ્યક્ત કરવામાં આવેલા વિચારો લેખકના વ્યક્તિગત છે. તે ન્યૂ ઈન્ડિયા અબ્રોડની સત્તાવાર નીતિ અથવા અભિપ્રાયનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા નથી.)

અમેરિકા 250 ના વધુ લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો "અમેરિકા 250"